Spanje Een indrukwekkend land met prachtige ruige bergketens, kloven en hoogvlakten,dat ooit tegen Europa aangebotst is.

uit 2018 tot 2020 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Arroyo de la Susana 10

2020

We zijn hier in Andalusië, in het zuiden van Spanje. Andalusië is met zo’n 8 à 9 miljoen inwoners, een van de grootste regio’s qua inwonertal. Arroyo betekent beek of kreek, maar zo te zien heeft hier al lange tijd geen water meer doorheen gestroomd. Ooit hebben de Romeinen en de Moren hier een bloeiperiode gehad, maar daar is op deze plek niets meer van terug te vinden. Het is heet en droog en de weg is slecht, maar toch bezit dit land een grote schoonheid.

Catalonië 3

2020

Langzaam kronkelt de weg omhoog door de vallei richting de Coll de Bóixols in Catalonië. Om de weg aan te leggen zijn stukken van de berg afgeslagen, waardoor in de bochten van de weg deze structuur ontstaan is. Catalonië heeft een inwonertal van meer dan 7,5 miljoen inwoners, waarvan de overgrote meerderheid bestaat uit Catalanen. De regio heeft een sterk ontwikkelde eigen identiteit en door een statuut van autonomie werd zij erkend als natie binnen het land Spanje. Maar sinds een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring door de Generalitat de Catalunya in oktober 2017 is deze autonomie onderwerp van een geschil met de Spaanse regering.  

Teruel 20

2020

We zijn hier even buiten de stad Teruel in de regio Aragón in Spanje. Teruel ligt als een oase in een van Spanjes meest uitgestorven en desolate landstreken, de zuidelijk uitlopers van het Iberisch Scheidingsgebergte. Met nog geen 35.000 inwoners is het de dunst bevolkte provinciehoofdstad van Spanje. De stad ligt aan de Río Turia op een 900 meter hoog plateau, ingeklemd tussen de Sierra de Albarracín en de Sierra de Gudar. Door die hoge ligging kent Teruel droge, warme zomers maar ook koude winters. De stad is ook bekend om de productie van Serrano-ham, die gemaakt wordt volgens een speciaal procedé van een even speciaal gefokt Spaans varken.

Vlinder 31

2020

 Een vlinder in China die zijn vleugels uitslaat, kan een storm veroorzaken in Amerika. Het is de klassieke illustratie van de chaos-theorie, die zegt dat kleine oorzaken hele grote gevolgen kunnen hebben. We zijn gewend dat oorzaak en gevolg in verhouding staan: hoe harder je tegen het balletje slaat, hoe verder het komt. Maar niet alle systemen zijn zo rechtlijnig. Het weer is bijvoorbeeld een chaotisch verschijnsel, vandaar die Chinese vlinder die een Amerikaanse storm kan veroorzaken. Maar dan blijft mijn vraag hoe het komt dat er onnoemelijk veel vlinders zijn die helmaal geen storm veroorzaken…..

Alquézar 2

2019

Het  dorp Alquézar ligt op een kalkstenen uitloper uit het Eoceen, ten westen van de kloof van de Rio Vero aan de zuidkant van de Pyreneeën. Het ontstond rond een kasteel en een kerk uit 1100. De naam komt van het Arabische Al Qaçr, wat fort of kasteel betekent. Het kasteel werd het belangrijkste verdedigingspunt van de nabijgelegen stad Barbastro. In de omgeving zijn meer dan 60 kalksteengrotten met prehistorische grotschilderingen, wat ertoe geleid heeft dat de regio in 1998 door UNESCO werd uitgeroepen tot werelderfgoed.

Amandelboom 8

2019

De amandelboom is een kleine en sierlijke bladverliezende loofboom, die in bergachtige gebieden groeit, tussen 700 en 1700 meter hoogte. De boom gedijt het best op rotsachtige bodem en op zonnige hellingen in een mediterraan klimaat met warme droge zomers en milde, natte winters. De boom wordt gemiddeld 4 tot 10 meter hoog. De jonge twijgen zijn eerst groen, maar worden paars- tot bruinachtig wanneer ze worden blootgesteld aan zonlicht. In hun tweede levensjaar worden de takken grijsachtig. Het bladoppervlak van jonge bladeren heeft aanvankelijk een lichte, zachte beharing die later verdwijnt. De boom bloeit uitbundig in het vroege voorjaar, wanneer de boom nog geen bladeren heeft gevormd. De bloem is wit tot lichtroze, heeft een diameter van 3-5 cm en vijf kroonbladen. De bloem bevat een grote hoeveelheid nectar, waardoor veel insecten -met name bijen- aangetrokken worden, die voor de bestuiving zorgen.

Drinkplaats 5

2019

Twee maal per dag, in de ochtend en in de vooravond, komt deze kudde schapen zijn dorst lessen aan dit meertje bij het dorp Cuacos de Yuste in de hete en droge streek Extremadura in Spanje. Door de droogte, die overigens van jaar tot jaar sterk kan variëren, is een groot deel van de Extremadura in Spanje slechts geschikt voor het weiden van geiten of schapen. Een drinkplaats is hier dus zeer welkom, de dieren zijn afhankelijk van de aanwezigheid van oppervlaktewater van goede kwaliteit. In deze regio wordt geiten- en schapenkaas geproduceerd volgens eeuwenoude tradities, die van vader op zoon doorgegeven worden en die elk van deze kazen hun specifieke aroma en smaak geven.

Embalse de la Cuerda del Pozo 3

2019

La Cuerda del Pozo is een stuwmeer in de rivier de Douro, ter hoogte van Soria in Spanje. De stuwdam werd voltooid in 1941 en heeft een lengte van 425 meter en een hoogte van 36 meter, wat zeer laag is in verhouding tot de hoeveelheid water die wordt opgeslagen, n.l. 249 miljoen m3. Het meer is ook bekend als het stuwmeer van La Muedra, de naam van het stadje in de oorspronkelijke vallei, dat overspoeld werd door de aanleg van de dam. Daarmee verdwenen ook de oude ijzerfabrieken uit 1850 in de diepte. Maar één stille getuige is overgebleven: in het midden kijkt de klokkentoren van de kerk uit over de watervlakte…..

Mirador del Lirio 5

2019

 Niet ver van het kleine stadje Fontanar in Andalusië in Spanje, ligt het uitzichtpunt Mirador del Lirio op bijna 900m hoogte en met een steile afgrond van 400m, waar je zicht hebt op een aantal indrukwekkende ravijnen en op de Sierra del Pozo, met zijn steppevegetatie en een breed scala aan prachtige aard-kleuren. Bij helder weer kun je hier vrijwel het hele oostelijke deel van Andalusië overzien. Behalve veel fonteinen en bronnen, heeft het stadje Fontanar een aantal grotwoningen, waar in een niet al te ver verleden hele gezinnen woonden, en waar dag na dag een beetje meer uitgehakt werd om de woon- of werkruimte uit te breiden.

Olijfboom 7

2019

Door onderling kruisen bestaan er vandaag de dag meer dan 80 varianten olijfbomen. De boom waaraan in de loop der eeuwen eetbare olijven zijn ontstaan is de ondersoort Olea Europaea Sylvestris. Aanvankelijk groeit de boom relatief langzaam, uiteindelijk krijgt hij een dikke stam en lange wortels. Vanwege de groei van de wortels moet er bij het aanplanten een minimale afstand tussen de bomen worden aangehouden. Pas na 5 jaar begint de boom vruchten te dragen. Olijfbomen kunnen vele honderden jaren oud worden en zijn dan bijzonder waardevol.

San Lorenzo de El Escorial 1

2019

We zijn hier zo’n 46 km van Madrid vandaan. De bomen zijn verbrand, er heeft hier dus nog niet zo lang geleden een bosbrand gewoed. Een collega heeft in dit gebied ook geschilderd: op een van de bergpaden in de omgeving bevindt zich het Cruz de Rubens. Vanuit die locatie zou Pieter Paul Rubens een schilderij gemaakt hebben dat uitzicht biedt op het klooster van San Lorenzo de El Escorial, het abdijcomplex van Filips II, maar dat speelde zich een tijdje geleden af…...

Ubiña 1

2019

De Peña Ubiña is met 2417 meter hoogte een van de hoogste bergen in het Cantabrische gebergte en samen met de Picos del Fontàn ook de hoogste top in het Ubiña-massief. Lang gold de Peña Ubiña als de hoogste berg van Spanje, dat blijkt niet het geval, maar het is toch wel degelijk een indrukwekkend massief.

Leguaan 1

2018

Kameleons (Chamaeleonidae) zijn een familie van hagedissen die behoren tot de leguaanachtigen (Iguania). Kameleons bezitten enkele karakteristieke eigenschappen die uniek zijn in de dierenwereld. Door de lange, gespierde tong, de gespecialiseerde ogen, de tangachtige poten en het vermogen sterk van kleur te veranderen, zijn ze eenvoudig te onderscheiden van andere hagedissen. De familie telt ongeveer 200 soorten, waarvan de meeste in Afrika voorkomen. Ze leven boven de bodem in bomen en struiken, in warme, vochtige, tropische bossen. Slechts enkele soorten leven in droge omgevingen zoals woestijnen of in kale berggebieden. De enige Europese soort, de gewone kameleon (Chamaeleo chamaeleon), leeft o.a. in halfwoestijnen en graslanden en is een van de weinige soorten die regelmatig op de bodem komt.

Sierra de las Nieves 7

2018

Dit natuurgebied ligt in Andalusië in Spanje. De naam ‘de las Nieves’, letterlijk: van de sneeuw, stamt af van de putten die je terugziet in de bergen van het natuurpark. Hier werd vroeger sneeuw in opgeslagen, die in de zomer werd verdeeld over de omliggende dorpen. Hoewel de bergen slechts enkele tientallen kilometers verwijderd zijn van de Costa del Sol, brengt de hoge ligging met zich mee dat er inderdaad kans op sneeuwval is. Het park beschikt over een enorme natuurlijke rijkdom, met veel verschillende flora en fauna, zoals de Spaanse zilverspar of de Gallische eik en diersoorten als de steenbok en de otter. Enkele hele oude solitaire bomen, de Pinsapo de Las Escaleretas, een Spaanse zilverspar, en de Castaño Santo, een kastanje van zo'n 1000 jaar oud, zijn er tot natuurmonument verklaard.

Sorbas, Almería 11

2018

  Op het eerste gezicht lijkt deze plek in de woestijn van Almería in Andalusië heel droog. Kleine windhoosjes doen stofwolken opwaaien van de bodem, die uit gipsafzettingen bestaat. Maar onder de grond is het een ander verhaal. Hieronder liggen de grotten van Sorbas, die uit karst en ‘yesos’ (gipsstenen) bestaan. In de grotten bevinden zich (bijna) geen stalagmieten en stalactieten. Dit komt doordat er ongeveer eens in de 70 jaar water doorheen stroomt, waardoor eventueel gevormde stalagmieten en stalactieten weer vernietigd worden. De laatste keer dat dit gebeurde, was in 1973.

Steeg Alquézar 3

2018

Alquézar is een prachtig gerestaureerd middeleeuws dorp dat ligt op een rotsige heuvel naast de kloof van de rivier de Vero in het Nationale Park Sierra de Guara aan de zuidkant van de Spaanse Pyreneeën. Het ligt tussen diverse cañons en is een uitgelezen plek voor canyoning. Het pittoreske dorpje is van oorsprong Moors maar in het jaar 1065 werd het heroverd door de christelijke koning Sancho Ramirez. De oude dorpskern, met smalle, steile straatjes en steegjes, heeft zijn middeleeuwse karakter bewaard. De huizen dateren voornamelijk uit de 16e eeuw, toen ook de traditionele bouwstijl ontstond die karakteristiek is voor dit gebied, waarbij de huizen opgaan in het landschap omdat ze gemaakt zijn van het plaatselijke gesteente.

Teruel 2

2018

Aan de rand van de stad Teruel ligt een gebied met rotsen die wonderlijk gekleurd zijn. In deze stad komen twee rivieren samen: de Guadalaviar (oorspronkelijk in het Arabisch de ‘wadi al-abyad’, de witte rivier) en de Alfambra (‘al hamra’, de rode). Als je de samenstelling van de grond hier ziet, kun je vermoeden hoe dat rode water ontstaat. Vanaf hier heet de roodachtig gekleurde rivier, die na 280 km bij Valencia in de Middellandse zee uitmondt de Turia.

Teruel 24

2018

Teruel bevindt zich aan de samenvloeiing van de rivieren Guadalaviar en Alfambra op een hoogte van 915 m boven de zeespiegel. De stad is voornamelijk bekend om haar rauwe ham en diverse gebouwen in ‘Mudejar’-stijl: een combinatie van moslim-  en christelijke architectuur, die alleen in Spanje voorkomt. Het lokale klimaat wordt gekenmerkt door koude winters en droge, warme zomers. De vele akkers tussen de heuvels liggen er in het najaar geploegd, maar droog en vol stenen bij.

Torrox, Spanje 2

2018

Dit stukje Mediterranée ligt onderaan de uitlopers van de Sierra de Almijara, in Andalusië aan de Costa del Sol bij de stad Torrox. Foenicische overblijfselen getuigen van de lange geschiedenis van de nederzettingen in dit gebied. In de Romeinse tijd was het ook een belangrijke fabrieksstad, waarvan uitgestrekte ruïnes bewaard gebleven zijn. De rivier de Torrox levert water voor de glasteelt van subtropische vruchten langs de kust en voor wijngaarden en olijfbomen in het binnenland. Maar het dorre gras geeft aan dat de zon hier volop schijnt en het niet vaak regent. Het is dan ook een aantrekkelijke plek voor overwinteraars.

Vlinder 25

2018

De atlasvlinder (Attacus atlas) behoort tot de familie der Nachtpauwogen (Saturniidae) en komt voor in grote delen van Zuidoost Azië, grofweg van Afghanistan tot Japan. Atlasvlinders kunnen een vleugelspanwijdte bereiken van 25 tot 30cm en zijn daarmee de allergrootste vlinders ter wereld wat betreft vleugeloppervlak. De vleugels hebben een complex patroon van kleuren en vlakken. De kleuren kunnen variëren van geelbruin tot kastanjebruin en bordeauxrood. Net als bij alle vlinders worden die kleuren gevormd door zeer kleine schubben die pigmenten bevatten, de vleugels zelf zijn net als bij vliegen of wespen doorzichtig en vliezig. Doordat het dier vaak in vlindertuinen wordt gekweekt, is er veel bekend over levenswijze en ontwikkeling. De rupsen zijn groen met hier en daar een roodgekleurde vlek. Ze eten grote hoeveelheden bladeren van verscheidene soorten planten. De volwassen vlinder daarentegen heeft geen ontwikkelde monddelen en neemt gedurende haar leven geen voedsel meer op.