Frankrijk Een land dat door mij regelmatig is bezocht, en dan vooral vanwege zijn berglandschappen zoals de Alpen, het Centraal Massif, de Vogezen en de Pyreneeën.

uit 2018 tot 2020 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Auvergne Rhône Alpes 2

2020

De regio Auvergne-Rhône-Alpes ligt in het zuidoosten van Frankrijk. Auvergne en Rhône Alpes zijn pas in 2016 samengevoegd tot een nieuwe regio. Het Auvergne gedeelte is het minst bevolkt, er woont slechts 2,5% van de Franse bevolking. Rhône-Alpes daarentegen is het op-één-na grootste gebied van Frankrijk, het telt zo’n 6,2 miljoen inwoners. Een groot deel van Auvergne maakt deel uit van het Centraal Massief, een oud vulkanisch gebergte dat zich over bijna een zesde van de totale oppervlakte van Frankrijk uitstrekt. Het dankt zijn naam aan het Gallische volk de Arverni waarvan Vercingetorix de koning was ten tijde van de Romeinse invasie.

Col de Sarenne 11

2020

De mooie route over de Col de Sarenne,  op steenworp afstand van het grote skigebied van de Alpe d'Huez, is vrij onbekend en heeft daardoor een relatief onaangetaste natuur. Maar het heeft ook een bijzonder slecht wegdek, vooral in de afdaling. Toen in 2013 de Tour de France hierlangs zou komen en een paar wieler-profs zich uitgesproken hadden dat deze Col gelijkstond aan zelfmoord, zou aan dit wegdek wat gedaan worden, maar lokale actiegroepen en natuurorganisaties staken daar een stokje voor. Er werden handtekeningenacties gehouden en er werd zelfs gedreigd met het blokkeren van de weg tijdens de Tour, zodat tenslotte alleen de aller-slechtste delen van de weg verbeterd werden. En dit heeft ongetwijfeld bijgedragen aan het behoud van het fraaie landschap op de Col de Sarenne.

Dizy-le-Gros, Bulldozer 2

2020

Bij de krijtgroeve in de buurt van Dizy-le-Gros in Noord-Frankrijk, staat een oude roestige bulldozer, waarvan je je afvraagt hoe lang geleden hij nog gebruikt is en waarom hij hier nog staat. Bulldozers zijn grondschuivers op rupsbanden die zwaar werk kunnen verzetten. Ze kunnen geen dingen optillen, in tegenstelling tot de zogenoemde shovels die gewone banden hebben en dat wel kunnen. Aan dit ooit zo krachtige werktuig is nu wel een zekere schoonheid van het verval te zien.

Dizy-le-Gros, Hauts-de-France 1

2020

We zijn net voorbij Dizy-le-Gros in Noord-Frankrijk op weg naar Le Thuel, als ons oog valt op een afgraving langs de weg. Wit gesteente steekt af tegen de bruine aarde eromheen. Oud materiaal staat erbij alsof hier niet veel meer wordt gewerkt. Er is niemand te zien, maar er staat  wel een bouwkeet, waar zo te zien nog gebruik van wordt gemaakt. Vragen komen bij je op: Is dit krijt of mergel en werd/wordt het gebruikt als bouwmateriaal? Ik weet het niet…..

Grotte des Demoiselles 16

2020

Als je verder op zoek gaat naar wie zo’n grot heeft ontdekt, vind je dat zo’n beetje alle grotten in Frankrijk - zo ook de Grotte des Demoiselles - ontdekt zijn door Edouard Alfred Martel. Eigenlijk was de grot al bekend maar deze vader der Franse speleologen heeft hem als eerste goed in kaart gebracht. En dus staat hij te boek als de ontdekker. Martel was niet alleen in Frankrijk, maar ook in België, Ierland, Engeland en tal van andere landen actief onder de grond. 

Grotte des Demoiselles 5

2020

Hier in de Cevennen kom je ze wel vaker tegen: grotten. Dit van oudsher vulkanische gebied heeft  kloven en grotten in overvloed. Vaak zijn ze gebruikt door onze voorouders: Neanderthaler of Cro-Magnon-mens. Toch komt de gids dan met het verhaal dat de grot toevallig ontdekt is door een boer of schaapherder, die probeerde een zoekgeraakt schaap of koe terug te vinden. Maar zo’n bezoek geeft je een interessante inkijk onder de grond. Deze Grotte des Demoiselles ligt vlakbij het stadje Ganges. De grot bevat een enorme ruimte, de Cathédrale des Abysses genaamd, waar een aantal prachtige druipsteenbouwsels zijn ontstaan.

Berm, Le Mas-d'Artige 4

2019

In het zuiden van het departement Creuse in het centraal massief in Frankrijk, ligt de gemeente Mas-d'Artige. De rivier de Creuse ontspringt hier. In de berm staan varens in herfstkleuren. Varens behoren tot een zeer oude plantengroep. Ze vermenigvuldigen zich door middel van sporen en vormen geen zaden. De eerste fossielen zijn bekend uit het midden van het Devoon (+ 416-360 miljoen jaar geleden). Vooral in het Carboon (+ 360-300 miljoen jaar geleden) was de groep zeer talrijk en vormenrijk. Hoewel veel van deze soorten later weer uitgestorven zijn, komen varens en varenachtigen nog steeds over de hele wereld in duizenden verschillende soorten voor. Ze zijn vooral overvloedig aanwezig in regenwouden (tropisch of gematigd), omdat hier een van de belangrijkste vereisten voor hun leefomgeving - vocht - gegarandeerd is.

Cascade de Cerveyrieu 5

2019

Hier zijn we aan de rand van een 70 meter hoge waterval: de Cascade van (het gehuchtje) Cerveyrieu. Het water stroomt uiteindelijk naar de Rhône. De  waterval is een van de opmerkelijkste fenomenen in het gebied Valromey. Dit gebied behoorde tot de Verromensis-Pagus, een benaming van Gallo-Romeinse oorsprong. Pagus betekende een landelijk gebied ver verwijderd van steden en machthebbers, waar de bevolking zich aan zijn eigen gewoontes hield. Vandaar de latere benaming ‘pagans’ voor niet-geciviliseerde volken en heidenen in de ogen van de Romeinen.

Col de Sarenne 1

2019

De lucht is keihard blauw hier op de top van de Col de Sarenne. Het is eind september en windstil zonnig weer. Vanaf de Alpe d'Huez daalt een smal weggetje eerst naar een hoogte van 1765 meter en leidt vervolgens met een gemiddeld stijgingspercentage van zo’n 8% naar deze pas. Het is hier stil en rustig. Hierna komt nog een lange en steile afdaling richting Le Freney-d'Oisans over een slecht onderhouden, gevaarlijk weggetje.

Col de Sarenne 4

2019

De mooie route over de Col de Sarenne,  op steenworp afstand van het grote skigebied van de Alpe d'Huez, is vrij onbekend en heeft daardoor een relatief onaangetaste natuur. Maar het heeft ook een bijzonder slecht wegdek, vooral in de afdaling. Toen in 2013 de Tour de France hierlangs zou komen en een paar wieler-profs zich uitgesproken hadden dat deze Col gelijkstond aan zelfmoord, zou aan dit wegdek wat gedaan worden, maar lokale actiegroepen en natuurorganisaties staken daar een stokje voor. Er werden handtekeningenacties gehouden en er werd zelfs gedreigd met het blokkeren van de weg tijdens de Tour, zodat tenslotte alleen de aller-slechtste delen van de weg verbeterd werden. En dit heeft ongetwijfeld bijgedragen aan het behoud van het fraaie landschap op de Col de Sarenne.

Le Perron 1

2019

Het gehucht Le Perron ligt in het massief van les Grandes Rousses. Het landschap wordt gekenmerkt door hoge bergen met rotspartijen, gletsjers en uitgestrekte bergweiden. De bodem van de vallei is in de loop der jaren geleidelijk bosrijker geworden. Op het grondgebied van de gemeente is lawinegevaar aanwezig en in de loop van de geschiedenis zijn het dorp en zijn omgeving door verschillende lawines getroffen. Op 20 januari 1981 trof een lawine het naburige dorp Clavans-le-Bas, waarbij verschillende huizen vernietigd werden en de inwoners gedurende meerdere dagen van de rest van de vallei geïsoleerd waren. Een van de huizen in Les Perrons toont een aanpassing aan dit risico: het is gebouwd met de rug naar een enorme rots, die als lawinebescherming dient.

Picardië 13

2019

Tijdens de Bourgondische tijd maakte de provincie Picardië in Noord-Frankrijk deel  uit van de Nederlanden, onder hertog Filips de Goede en na hem zijn zoon Karel de Stoute. De leeuwen in de huidige vlag refereren hier nog aan. Toen Karel in 1477 stierf, trouwde zijn dochter Maria van Bourgondië met Keizer Maximiliaan van Oostenrijk, maar desondanks moest die vijf jaar later, bij de Vrede van Atrecht, Picardië en vele andere Bourgondische bezittingen aan Koning Lodewijk XI van Frankrijk afstaan. Hier vond ook de beruchte slag aan de Somme plaats. De Eerste Wereldoorlog kende een aantal zeer bloedige confrontaties, maar geen enkele was zo groot als de Slag aan de Somme. Op de eerste dag,1 juli 1916 om 7.30 uur ´s ochtends, klommen 140.000 geallieerde soldaten over een breedte van30 kilometer uit hun loopgraven en liepen in de richting van de Duitse linies.  Met 60.000 Britse slachtoffers, is het tegenwoordig nog steeds de meest dodelijke dag in een oorlog. Uiteindelijk veroverden de Britten en de Fransen aan de Somme in vierenhalve maand tijd zo’n10 kilometer grond op de Duitsers tegen het verlies van honderdduizenden soldaten.Nu is het er stil, herfstkleuren komen tevoorschijn en de najaarszon schijnt  vredig over de wijn- en graanvelden….

Plateau de Beille 7

2019

Het Plateau de Beille is een hoge berg in het departement Ariège, in de regio Midi Pyrenées in Frankrijk. Lang was het plateau met relatief grote velden op de top, slechts een plaats waar men vee liet grazen. Pas aan het begin van de twintigste eeuw, kwam men tot de conclusie dat de berg ook bijzonder geschikt was voor de wintersport. Er werd daarom besloten om er een skigebied in te richten. In 1989 werd het skigebied op Plateau de Beille, dat onder meer bestaat uit 70 kilometer aan langlaufroutes, officieel geopend. Negen jaar later, in 1998 maakte de beklimming van de berg voor het eerst deel uit van het grootste wielerspektakel ter wereld: de Tour de France. Deze etappe werd gewonnen door de Italiaanse wielrenner Marco Pantani. Sindsdien wordt het Plateau de Beille regelmatig opgenomen in de Tour de France. Andere renners die er in slaagden om als eerste boven op de berg aan te komen zijn o.a. Lance Armstrong (2002 en 2004) en Alberto Contador (2007).

Romilly sur Seine 5

2019

Romilly sur Seine 5 In het najaar reden wij door het Noord-Franse land in het departement Aube, vlak bij Romilly sur Seine. Het is een leeg en verlaten landbouwgebied met aan de randen hier en daar een boom, zoals dit bosje Fluweelbomen (‘Rhus Typhina’) waarvan het blad zich in prachtige herfstkleuren aftekent tegen de licht bewolkte lucht.

Ariège 2

2018

Het departement Ariège is een van de acht departementen in de regio Midi-Pyrénées. In het zuiden grenst het aan Spanje en Andorra. De hoofdstad Foix. Door de eeuwen heen is deze stad altijd al de belangrijkste stad van het departement geweest. Hoewel Foix en haar kasteel vele malen belegerd werden, slaagden de aanvallers er nooit in om het te veroveren. Bij de kruistochten tegen de Katharen, werd een ander kasteel in het gebied, het kasteel van Montségur, wel veroverd door de kruisvaarders en kwamen meer dan tweehonderd Katharen op de brandstapel om het leven, een zwarte bladzijde in de geschiedenis van deze streek.

Ariège 4

2018

Met gemiddeld meer dan 2000 uur zon per jaar is de Midi-Pyrénées, waartoe het departement Ariège behoort, één van de streken in Frankrijk waar de zonbestraling het sterkst is. Op het grootste gedeelte van het grondgebied van deze streek komt de temperatuur zo’n 60 to 80 dagen per jaar boven de 25° C. Het voorjaar valt er zeer vroeg. Als er nog sneeuw ligt op de toppen van de Pyreneeën komt het koren al boven op de heuvels van Gascogne en beginnen de boomgaarden van de Tarn et Garonne al te bloeien. Van begin april tot juni ligt de gemiddelde temperatuur er tussen 16°C en 24°C. Ook de herfst is vaak heerlijk zacht en warm, zelfs oktober heeft nog een gemiddelde maximum temperatuur van 16°C tot 19°C.

Beek La Frayssinette 6

2018

‘In de ban van de Aveyron, van droom tot werkelijkheid’ is een boek geschreven en in eigen beheer uitgegeven door acht Nederlandse stellen die er jaren geleden stuk voor stuk voor kozen om hun geluk in Frankrijk te gaan beproeven. Als lezer kun je ontdekken wat ieder tot deze keuze gebracht heeft en beleef je hun vallen en opstaan mee. Een van deze avonturiers is Peggy, een vriendin van ons van oudsher. Haar huis ‘La Frayssinette’, ligt in een klein valleitje midden in de natuur. Het woon- en leefgedeelte gaat als vanzelfsprekend over in het ruigere landschap eromheen en altijd hoor je het ruisen van de waterval in de beek die onderaan het terrein stroomt.  Behalve een vijftal gastenverblijven en meerdere kampeerplekken, is er inmiddels een grote dansvloer en een kleurrijk terras voor de gasten. Beneden vind je een natuurlijke zwempoel met een waterval, die je het gevoel geeft dat je in het paradijs terecht bent gekomen.

La Frayssinette 3

2018

Dit idyllische plekje in de Franse Aveyron wordt al ruim 35 jaar bewoond door Peggy, een Nederlandse vriendin van ons. Peggy maakt art brut, kleurschilderingen op allerlei materialen, natuurassemblages en mozaïek en ontving in de loop der jaren vele gasten voor wandelvakanties vanuit haar paradijsje. Sinds 20 jaar wordt ze vergezeld door haar partner Vincent. Hij is muzikant en samen zijn ze enthousiaste tangodansers en filmverzamelaars.  Met veel fantasie, veel gesjouw en doorzettingsvermogen hebben ze alle gastenverblijven in hun valleitje van 3,5 ha zelf ontworpen en gebouwd. Sinds deze zomer logeren Peggy’s nichtje Tessa en haar man Ody er, enthousiaste jonge mensen vol idealen. Zij helpen waar nodig, zodat het erop lijkt dat dit paradijsje de toekomst met een gerust hart tegemoet kan zien.

Steeg Conques 1

2018

Conques is een prachtig plaatsje, gelegen in het departement Aveyron, in de regio Midi-Pyrénées Dit plaatsje heeft haar middeleeuwse karakter behouden, en wordt tot een van de mooiste dorpjes van Frankrijk gerekend. Het plaatsje ligt op een steile helling in de vallei van de rivier de Dourdou, een zijrivier van de Lot, rond de indrukwekkende 11e eeuwse abdij van Sainte-Foy en is een belangrijke etappe op de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela. De pelgrims werden vooral aangetrokken door de relieken van de heilige Foy, een jonge martelares uit de 4e eeuw. Deze relieken zijn in het jaar 866 in het toenmalige klooster van Conques terecht gekomen door diefstal. Na eerdere mislukte pogingen om relieken van andere heiligen te bemachtigen, lukte het een monnik om de overblijfselen van Sainte-Foy te stelen. Vanaf toen namen de mirakelen toe, wat bewees dat de roof gerechtvaardigd was, en kwamen bedevaartgangers uit alle uithoeken van het land naar Conques.

Trap Conques 2

2018

In Conques kun je dwalen door de kleine steegjes en over trapjes die de verschillende niveaus van het dorp tegen de berghelling verbinden. Na de Franse Revolutie werd het dorp verlaten. Maar in het jaar 1837 werd het herontdekt door de Franse schrijver en historicus Prosper Mérimée, die aandrong op restauratie van de abdij. Het dorpje had haar middeleeuwse karakter behouden en zou uitgroeien tot een van de mooist bewaard gebleven middeleeuwse dorpjes in Frankrijk. In 1998 werd de abdij op de Werelderfgoedlijst van Unesco geplaatst.